Interview met muziekdocente Astrid Bleys

Door: Inge Bakker

Het is maandagmiddag half 3 en ik zit met Astrid Bleys in het Kleinkunstlokaal  van de W.G. van de Hulstschool. Buiten spelen de kleuters. Het duurt niet lang of ze zien ons daar zitten bij het raam. Gretige handjes en neuzen worden tegen het versierde raam van het Kleinkunstlokaal gedrukt. De kleuters zwaaien; wij zwaaien terug.

Tevreden kijkt Astrid rond. Sinds de HulstAcademy in oktober van start is gegaan, is ze een aantal maal per week op de Van de Hulstschool te vinden. Hoe ze tot de muziek is gekomen, vraag ik haar en ze vertelt:

‘Muziek is ons thuis met de paplepel ingegeven. Mijn moeder was pianiste en mijn vader speelde op hoog amateurniveau dwarsfluit. Ik herinner me dat ik eens bij een tante ging logeren en toen niet kon slapen. Ik was onbewust zo gewend aan het geluid van mijn moeder die ‘s avonds aan de piano studeerde, dat ik er heimwee van kreeg toen ik het niet hoorde.  Zowel mijn twee broers als ik hebben conservatorium gedaan. Wel allemaal na wat omzwervingen. Mijn omzwerving was een studie biologie vanuit de fascinatie voor ‘hoe werkt het lichaam en hoe werkt gezondheid?’ Uiteindelijk past muziek daar ook in wat mij betreft. Voor mij is het belangrijk welke rol muziek kan spelen binnen het welzijn en de gezondheid van mensen.’

Waar ligt bij jou je passie voor muziek?

Voor mij is enthousiasme voor muziek eigenlijk het allerbelangrijkste. Muziek is een doel voor veel musici, voor mij is het eerder een middel in de ontwikkeling van mensen. Ik werk het liefst met kinderen en volwassenen op een eenvoudige en laagdrempelige manier. Ik kan genieten als ik een groep mee kan geven dat ze gezamenlijk muziek kunnen maken. Daar gaat een sterk verbindende werking vanuit. Door het samen zingen ontstaat er verbinding, gezelligheid maar ook contact en steun.  Ik zie dat in alle koren waar ik dirigent ben. Daarom ben ik nu ook druk bezig om het Geheugenkoor Utrecht op te richten, bedoeld voor mensen met geheugenproblemen en hun mantelverzorgers.
Ook bij de kinderen van de HulstAcademy speelt muziek zijn verbindende rol. Muziek is een zeer vormend middel. Kinderen groeien in hun zelfvertrouwen als ze gezamenlijk iets neerzetten. Daarnaast zijn de lessen een verlengstuk van hun leven op school. De sfeer is daardoor ook anders dan op de muziekschool. Misschien wordt er wel eens iets minder hard gewerkt, maar de kinderen hebben plezier en voelen zich thuis. Mijn wens is om ze bij te brengen met plezier naar muziek te luisteren en door het maken van muziek te leren dat ze de moeite waard zijn. Soms betekent dat de noten en de theorie leren en soms ook juist de melodieën naspelen op gehoor of juist variëren. Het gaat erom gezamenlijk iets te presteren met de groep, hoe groot of hoe klein ook!

Ons gesprek eindigt want de eerste kleuters dribbelen binnen voor de les. Ze zwaaien enthousiast met hun felgekleurde blokfluiten, veelal zuurstokroze of knalgroen. Hun benen slingeren nog boven de grond wanneer ze plaatsnemen op de stoeltjes die in een halve cirkel zijn klaargezet. De les kan beginnen……

NB: Heeft u nog een pianokruk op zolder staan? De HulstAcademy kan er nog goed een aantal gebruiken! U kunt dit doorgeven via  info@hulstacademy.nl .